Verslag van een gebroken nacht: Hoe gaat het nu?

Enkele weken geleden, plaatste ik mijn verslag van een gebroken nacht. Ineens werd Lenne wakker ’s nachts. Vandaag is het tijd voor een update. Hoe gaat het nu? Wordt Lenne nog altijd wakker ’s nachts na maanden doorslapen of slaapt ze gewoon weer lekker door?

img_28341

De eerste weken na de eerste gebroken nacht, waren verschrikkelijk. Het was niet zo dat ze elke dag wakker werd, maar toch 3 à 4 nachten per week dat ik een wakker meisje had ’s nachts.

Het ging van nachten dat ze een half uurtje wakker was tot nachten van meer dan 2 uur. Ik heb voorgehad dat ik zelfs 2 uur met haar beneden in de zetel boekjes zat te lezen, gewoon omdat ze zo wakker was en echt niet meer wou slapen. Ontzettend frustrerend als dit van half 4 tot half 6 is en je normaal om 6u uit bed moet.

Alles heb ik geprobeerd. Van even laten wenen tot bij ons in bed knuffelen. Geen enkele aanpak was echt de goede. Een kwartiertje laten wenen kan nog vind ik, maar ik kan toch mijn meisje geen 2 uur aan een stuk laten wenen en haar echt zichzelf in slaap laten huilen? Dat is toch gewoon verschrikkelijk, zowel voor haar als voor mij.

Het rare vond ik dat het niet elke nacht voorkwam. Dat ze, zeg maar, soms 2 nachten aan een stuk doorsliep en de nacht erna een ramp was. Maar goed, ik weet ook niet wat er in haar hoofd omgaat. Zijn het de indrukken van de dag die haar wakker houden? Of is het ergens wat verlatingsangst? Ik weet het echt niet.

Intussen gaat het weer een stuk beter. Soms wordt ze ’s nachts nog wel eens wakker, maar niet meer elke nacht. Dan knuffel ik haar even, zeg ik dat mama en papa ook nog gaan slapen, dat we in de kamer ernaast liggen en dat Lenne ook nog moet slapen. Ik stop haar dan weer lekker terug in bed, geef haar knuffel terug en dat is voldoende. Even de bevestiging dat mama er nog altijd is, zoekt ze, denk ik. Want als ze wakker wordt, roept ze ook echt op mij. Omdat ze zo om mij vraagt, vermoed ik dat het verlatingsangst is.

Voordat ik het kleine knuffelritueel toepaste ’s nachts, nam ik haar eerst een keertje mee naar ons bed. Knuffelde ik daar en legde Lenne nadien terug in bed. Omdat ik niet wou dat ze altijd meewilde naar onze kamer, heb ik de keer nadien besloten om haar even te knuffelen en met haar op de gang rond te wandelen. En de nacht erna knuffelde ik haar gewoon in haar kamertje. Ik heb geprobeerd om het wat af te bouwen, waar het knuffelen gebeurde en heb de indruk dat dit gewerkt heeft. Nu heeft ze echt voldoende aan het knuffelritueeltje net naast haar bed.

Voor we haar ’s avonds in bed leggen, proberen we haar ook echt rustig te krijgen als we thuis zijn. Even knuffelen in de zetel, boekje lezen, die dingen. Dat zorgt ervoor dat ze niet overprikkeld is wanneer ze dan in bed wordt gelegd, maar gewoon al tot rust gekomen is op voorhand. Ik denk dat ze dat nu echt meer nodig heeft dan vroeger om zo even te relaxen en dat gaan we dus gewoon zo verder doen.

Heb jij dit ook meegemaakt, dat je kindje heel goed sliep en dan ineens ’s nachts altijd wakker werd? Hoe is het gegaan bij jou?

Kirsten X

Advertenties

4 thoughts on “Verslag van een gebroken nacht: Hoe gaat het nu?

  1. Oh ja vreselijk. Ninthe heeft dit jaar nog haast geen een nacht doorgeslapen. Het naar bed gaan was ook een tijdje drama. Dat gaat nu gelukkig goed en in de nacht hoeven we er alleen een (of meerdere) keer(/keren) uit om haar even te knuffelen en weer in te stoppen. Maar het breekt wel op!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s