Vallen kan geen kwaad, of toch?

Nu Lenne bijna een maand geleden beginnen stappen is, valt ze ook veel meer. Logisch, want ze moet nog heel wat oefenen & haar grenzen verleggen.

IMG_2888[1]

Ik wil het vandaag even hebben over het vallen, want je kan hier namelijk op verschillende manieren op reageren. Afhankelijk van je karakter en ingesteldheid ga je anders gaan repliceren wanneer je je kind ziet vallen. Ben ik iemand die als Lenne valt er onmiddellijk naartoe loopt om haar te troosten? Of pak ik het anders aan?

Eerst even wat verduidelijking over hoe Lenne valt. Op sommige momenten verliest ze haar evenwicht omdat ze op iets anders geconcentreerd is. Ze heeft op die momenten wel de reflex om haar op haar poep te laten vallen, gelukkig. Soms valt ze echter omdat ze over iets valt of ergens tegenloopt. Dan heeft ze die reflex om haar op haar poep te zetten niet en is het vallen dus wat pijnlijker.

Als Lenne valt, merk je heel snel of het erg is of niet. Bij een ‘zachte’ val, zal ik zelf even schrikken, maar zeg ik wel altijd: “Boenka!” & “Het kan geen kwaad!” of “Het is niks…”. Ik vind het belangrijk om op een ludieke manier te reageren, zodat ze beseft dat vallen geen kwaad kan en er ook niet onmiddellijk gehuil op moet volgen. Lenne valt vaak en aangezien ik dan niet panikerend reageer, beseft ze dat ze niet moet wenen en doet ze dat ook niet. Ze kruipt dan gewoon recht en zet haar activiteit van die moment verder.

IMG_2921[1]

Laatst waren we bij vrienden en een ander bevriend koppel hun zoontje was er ook bij. Het zoontje van dat koppel is 7 weken ouder dan Lenne. Hij liep achter haar en duwde haar expres in haar rug de grond op. Gevolg? Hij begon te wenen, terwijl hij niet eens op de grond was gevallen, want hij had Lenne geduwd. Lenne gaf geen kik. En stiekem was ik toen een beetje trots.

Uiteraard als Lenne een serieuze val begaat, ga ik wel bij haar om haar te troosten. Onmiddellijk. Dan kan ik er gewoon niet snel genoeg bij zijn in mijn ogen. Dan neem ik haar op schoot, vraag waar het pijn doet (ze begint dit precies al te begrijpen en wrijft dan met haar hand de plek aan waar het pijn doet), geef haar kusjes en knuffels en vaak ook haar tut. Het wenen is vaak vrij snel over, maar naknuffelen doet ze dan wel nog graag even. Geen enkel probleem voor mij. Ik doe niet liever dan haar knuffelen, al is het wel jammer dat het knuffelen het gevolg is van een val.

Ik ben blij dat we het zo aangepakt hebben. Dat we enkel “in actie komen” als Lenne serieus valt. Het maakt haar wat harder denk ik, want vaak zie je ook bij een zachte val aan haar gezicht dat ze eigenlijk wel zou willen wenen, maar omdat wij zeggen dat het niet erg is, ze toch niet weent.

Hoe pak jij het aan wanneer jouw kindje valt?

Kirsten X

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s